Foto galerija

 

Pojmovnik

 

Pojmovnik

 


 

Dokumenti

PAKT STABILNOSTI ZA JUGOISTOČNU EVROPU

30.6.2010


PAKT STABILNOSTI ZA JUGOISTOČNU EVROPU
(STABILITY PACT FOR SOUTH EASTERN EUROPE/PACTE DE STABILITÉ POUR L'EUROPE DU SUD-EST)

Na inicijativu Evropske unije, 10. juna 1999., u Kelnu (Köln) je usvojen osnivački dokument Pakta stabilnosti za jugoistočnu Evropu, kojim je više od 40 zemalja i međunarodnih organizacija na sebe preuzelo obavezu pružanja podrške zemljama regije u njihovim naporima da unaprijede mir, demokratiju, poštovanje ljudskih prava i ekonomski prosperitet. Političku potvrdu dobio je prilikom sastanka na vrhu u Sarajevu 30. 7. 1999., a operativno je zaživio održavanjem regionalnog stola 16. septembra 1999. godine. Pakt stabilnosti postavljao je okvir za saradnju zemalja regije jugoistočne Evrope (Albanija, Bosna i Hercegovina, Bugarska, Hrvatska, Mađarska, Makedonija, Moldavija, Rumunija, Slovenija i Turska te Srbija i Crna Gora - tadašnja SRJ), država članica EU, Sjedinjenih Američkih Država, Ruske Federacije i međunarodnih organizacija (Organizacija za sigurnost i saradnju u Evropi – OSCE, Vijeće Evrope - CoE, Ujedinjeni narodi – UN, Sjevernoatlantski savez – NATO, Zapadnoevropska unija – WEU, Visoki komitet Ujedinjenih naroda za izbjeglice – UNHCR i Organizacija za ekonomsku saradnju i razvoj – OECD), uključujući i međunarodne finansijske institucije (Međunarodni monetarni Fond – MMF, Svjetska banka – WB, Evropska investiciona banka – EIB i Evropska banka za obnovu i razvoj – EBRD) te regionalne inicijative (Royaumont proces, Ekonomska saradnja crnomorskih zemalja – BSEC, Centralnoevropska inicijativa – CEI, Inicijativa za saradnju u jugoistočnoj Evropi – SECI i Proces saradnje jugoistočne Evrope – SEECP). Strateški cilj Pakta bio je približavanje država jugoistočne Evrope evroatlantskim strukturama i jačanje regionalne saradnje. U organizacionom smislu, Pakt stabilnosti oslanjao se na specijalnog koordinatora kojeg je imenovala Evropska unija nakon konsultacija s učesnicima Pakta, a potvrđivao ga je predsjedavajući OSCE-a. Rad Pakta stabilnosti odvijao se putem političkog instrumenta Pakta - regionalnog stola, u okviru kojeg su funkcionirala tri radna stola: radni sto I - demokratizacija i ljudska prava; radni sto II - ekonomska rekonstrukcija, saradnja i razvoj; radni sto III - sigurnost i odbrana, pravosuđe i unutrašnji poslovi. Sjedište Sekretarijata Pakta stabilnosti bilo je Briselu, u Belgiji. Pakt stabilinosti je 2008. godine prerastao u Vijeće za regionalnu saradnju (RCC).

Vezani pojmovi:

REGIONALNA SARADNJA
RCC